Edebiyat esasen romancılığa dayalı bir durumda hayatını sürdürmekte günümüzde. Bu durum ise edebiyatın doğuşu ile farklılık göstermekte. Aynı şekilde edebiyatın doğuşuna değil de romanın doğuşuna odaklanacak olursak romancılığın da kişisel kaygıların ve ruhsal bunaltının kağıda dökülmesi gerekliliğinin ortada olduğunu görebiliriz. Türkiye'de ise edebiyat ilk dönemlerinde genellikle elit kesimin ilgilendiği ve geçim derdi ile alakasız bir şekilde eserlerin verildiği bir alandı. Bunun yanında giderek bir mesleğe dönüşen yazarlık edebiyat alanında halkçı görüşlerin de ortaya çıkmaya başladığı bir dönemi karşımıza koydu.
Günümüz edebiyatı ise özellikle büyük yayınevlerinin boyunduruğu altına alınmış durumda. Türkiye özellikle popüler olanın daha çok sattığı bir dünyaya son derece iyi bir şekilde ayak uydurarak edebiyatı da tamamen bir para kazanma ve pazarlama unsuru olarak ortaya koymakta. Bundan elli sene öncesinin edebiyat anlayışından çok uzak olmakla beraber pek çok yeniden basım ve yabancı bestsellerin çevrimi Türkiye'nin yayın politikasının pek de iç açıcı olmadığını bizlere açıkça gösteriyor.
